egzekutor

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

egzekutor (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) wykonawca wyroku sądowego, testamentu, zarządzeń władz itp.
(1.2) środ. sport. piłkarz wykonujący rzut karny
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) wykonawca
(1.2) wykonawca
hiponimy:
(1.1) komornik, kat, sekwestrator
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. egzekucja ż, egzekwowanie n, wyegzekwowanie n, egzekutywa ż
forma żeńska egzekutorka ż
czas. egzekwowanie ndk., wyegzekwowanie dk.
przym. egzekucyjny
przysł. egzekucyjnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zob. też egzekutor w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła: