egzaminator

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

egzaminator (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba przeprowadzająca egzamin[1], t. osoba oceniająca arkusze egzaminacyjne
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Egzaminator bez entuzjazmu poinformował kursantkę o pozytywnym wyniku jej egzaminu na prawo jazdy.
(1.1) Zdający uzyskał negatywny wynik egzaminu praktycznego na prawo jazdy, ponieważ egzaminator zmuszony był użyć hamulca roboczego.
(1.1) Egzaminatorzy pomylili się w ocenie 621 matur[2]!
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. egzamen mrz, egzamin mrz, egzaminatorskość ż, egzaminowanie n, przeegzaminowanie n, przeegzaminowywanie n
forma żeńska egzaminatorka ż
czas. egzaminować ndk., przeegzaminować dk., przeegzaminowywać ndk.
przym. egzaminacyjny, egzaminatorski, egzaminowy, poegzaminacyjny, poegzaminowy, przedegzaminacyjny, przedegzaminowy
przysł. egzaminacyjnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło egzaminator w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Beata Terczyńska: Egzaminatorzy pomylili się w ocenie aż 621 matur!. nowiny24.pl, 2016-09-06. [dostęp 2019-01-24].