edykuł

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

edykuł (język polski)[edytuj]

edykuł (1.2)
edykuł (1.3)
wymowa:
IPA[ɛˈdɨkuw], AS[edykuu̯] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) szt. archit. hist. w starożytności miniaturowa świątynia, w której przechowywano przedmiot kultu
(1.2) szt. archit. wnęka budowli, w której umieszczano figurkę
(1.3) szt. archit. miniaturowa budowla, będąca motywem dekoracyjnym w architekturze, malarstwie, rzeźbie, np. w portalach, attykach; zob. też aedicula w Wikipedii
odmiana:
przykłady:
(1.3) Nad figurami często umieszczano mały baldachim w kształcie edykułu.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1-3) aedicula, edykuła
(1.2) nisza
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. edykuła ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. aedicula[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło edykuł w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.