Przejdź do zawartości

dziwo

Brak wersji przejrzanej
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

dziwo (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ˈd͡ʑivɔ], AS: [ʒ́ivɔ], zjawiska fonetyczne: zmięk. ⓘ
podział przy przenoszeniu wyrazu: dzi•wo
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) niezwykła rzecz[1][2][3]
(1.2) cudo, straszydło, zjawa[1][2]

przysłówek

(2.1) gw. (kujawska) o mało[4]
odmiana:
przykłady:
(2.1) Dziwo nie oszalała.[4] → O mało nie oszalała.
składnia:
kolokacje:
(1.1) dziwa natury
synonimy:
(2.1) gw. (zachodniowielkopolska) niedziwa
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zdziwienie n, dziw mrz, dziwa ż, dziwadło n
czas. dziwaczeć
związki frazeologiczne:
o dziwo
przest. nie dziwo → nic dziwnego
etymologia:
pol. dziw
uwagi:
tłumaczenia:
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w hasłach: cudo, straszydło, zjawa
(2.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: o mało
źródła:
  1. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „dziwo” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „dziwo” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „dziwo” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
  4. 1 2 Hasło „dziwo” w: Oskar Kolberg, Dzieła wszystkie: Kujawy, 1867, s. 270.
Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=dziwo&oldid=8606191”