dzieciobójczyni

dzieciobójczyni (język polski)

dzieciobójczyni (1.1) Medea

wymowa:

IPA: [ˌd͡ʑɛ̇t͡ɕɔbujˈt͡ʃɨ̃ɲi], AS: [ʒ́ėćobui ̯čỹńi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• nazal.• akc. pob. ^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta, która zabiła własne dziecko

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	dzieciobójczyni	dzieciobójczynie
dopełniacz	dzieciobójczyni	dzieciobójczyń
celownik	dzieciobójczyni	dzieciobójczyniom
biernik	dzieciobójczynię	dzieciobójczynie
narzędnik	dzieciobójczynią	dzieciobójczyniami
miejscownik	dzieciobójczyni	dzieciobójczyniach
wołacz	dzieciobójczyni	dzieciobójczynie

przykłady:

(1.1) Medea to postać dzieciobójczyni z greckiego mitu o wyprawie po złote runo.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) zabójczyni

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. dzieciobójstwo n

forma męska dzieciobójca m

przym. dzieciobójczy

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. dzieciobójca + -yni

uwagi:

tłumaczenia:

• duński: (1.1) barnemorderske w
• francuski: (1.1) infanticide
• hiszpański: (1.1) infanticida ż
• nowogrecki: (1.1) παιδοκτόνος ż

źródła: