dziękczynny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dziękczynny (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) wyrażający wdzięczność[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Zamówiła mszę w intencji dziękczynnej za uratowanie brata.
składnia:
kolokacje:
(1.1) psalm dziękczynny • msza dziękczynna • wota dziękczynne
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dziękczynienie n, niedziękowanie n
przysł. dziękczynnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło dziękczynny w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.