dysponent

dysponent (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba lub instytucja uprawniona do rozporządzania określonymi środkami, majątkiem, funduszami lub zasobami

(1.2) przest. kierownik przedsiębiorstwa prywatnego

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. dyspozycja ż

forma żeńska dysponentka ż

czas. dysponować ndk.

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. disponens

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) holder
• czeski: (1.1) disponent m
• esperanto: (1.1) disponanto
• francuski: (1.1) disposant m
• hiszpański: (1.1) disponente m
• litewski: (1.1) disponentas m
• niemiecki: (1.1) Disponent m
• słowacki: (1.1) disponent m
• ukraiński: (1.1) розпорядник m (rozporiadnyk)
• włoski: (1.1) disponente m

źródła: