dynia

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dynia (język polski)[edytuj]

dynia (1.1)
dynie (1.2)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈdɨ̃ɲa], AS[dńa], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.-ni…
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. Cucurbita, roślina z rodziny dyniowatych; zob. też dynia w Wikipedii
(1.2) kulin. duży, najczęściej żółty lub pomarańczowy owoc dyni (1.1)
(1.3) uczn. głowa[1]
(1.4) uczn. człowiek otyły[2]
(1.5) uczn. ocena niedostateczna[3]
(1.6) więz. głowa[4]
(1.7) więz. pięść[4]
odmiana:
(1.1-7)
przykłady:
(1.1) W ogrodzie zasadzimy trochę dyni.
(1.2) Wydrążyliśmy dynię i włożyliśmy w środek świeczkę.
(1.3) Przywalił mu z dyni i skończyło się kozakowanie.
(1.5) Jeszcze jedna dynia i w końcu będzie kiblował z majzy.
(1.6) Zdrowo przygruchał mu z dyni; myślałem, że frajer wykorkował.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) reg. (Kresy) harbuz, reg. (Poznań) korbol, reg. (Poznań) korbal[5], reg. (Górny Śląsk) bania
(1.3) globus, kaczan, maczuga
(1.4) arbuz, arbuziarz, XXL
(1.5) adin, aincka, ajncka, badyl, balon, bania, bańka, bomba, bonus, czeska piątka, error, faja, fajka, flak, galon, gała, gałczyński, gleba, glon, gong, granat, groszki, hak, jajo, jedyna, jedynka, kapeć, lacha, laczek, laska, lufa, lufa w krzakach, łabądek, łabądź, łabędź, łan, maczuga, mandat, nagroda, pała, pałencja, pawian, petarda, piątka akrobatka, piątka do góry nogami, pień, pudło, siekiera, szmata, świeca
(1.6) arbuz[4], bańka, byk, czapa, dekiel, dynika[6], dyńka[6], pacyna, sufit
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) roślina warzywna[7]
(1.2) warzywo dyniowate[7]
hiponimy:
(1.1) cukinia[8], dynia olbrzymia[8], kabaczek[8]
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dyniowate nmos, dyniowa ż
przym. dyniowy, dyniowaty
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
tłumaczenia:
źródła:
  1. Monika Rzeszutek, Rośliny w szkolnym ogrodzie, czyli nazwy botaniczne w socjolekcie uczniowskim, „Acta Universitatis Wratislaviensis” no 2282, Język a Kultura, t. 16, Wrocław 2001, s. 227.
  2. Monika Rzeszutek, Rośliny w szkolnym ogrodzie, czyli nazwy botaniczne w socjolekcie uczniowskim, „Acta Universitatis Wratislaviensis” no 2282, Język a Kultura, t. 16, Wrocław 2001, s. 228.
  3. Monika Rzeszutek, Rośliny w szkolnym ogrodzie, czyli nazwy botaniczne w socjolekcie uczniowskim, „Acta Universitatis Wratislaviensis” no 2282, Język a Kultura, t. 16, Wrocław 2001, s. 229.
  4. 4,0 4,1 4,2 Jolanta Ignatowicz-Skowrońska, Motywy roślinne w slangu młodzieżowym i żargonie przestępczym, „Acta Universitatis Wratislaviensis” no 2282, Język a Kultura, t. 16, Wrocław 2001, s. 234.
  5. Antoni Danysz, Odrębności słownikarskie kulturalnego języka polskiego w Wielkopolsce w stosunku do kulturalnego języka w Galicyi, „Język Polski” nr 8–10, s. 245, 246.
  6. 6,0 6,1 Jolanta Ignatowicz-Skowrońska, Motywy roślinne w slangu młodzieżowym i żargonie przestępczym, „Acta Universitatis Wratislaviensis” no 2282, Język a Kultura, t. 16, Wrocław 2001, s. 242.
  7. 7,0 7,1 Zofia Dobrakowska-Kopecka, Kazimiera Pyszkowska, Warzywa z mojego ogródka, Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa 1987, s. 152.
  8. 8,0 8,1 8,2 Zofia Dobrakowska-Kopecka, Kazimiera Pyszkowska, Warzywa z mojego ogródka, Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa 1987, s. 157.