Przejdź do zawartości

dynasta

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
wymowa:
IPA: [dɨ̃ˈnasta], AS: [dỹnasta], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hist. dziedziczny władca, założyciel[1], panujący członek dynastii[2]
(1.2) daw. możnowładca, magnat, dziedzic wielkiej fortuny rodowej[3][4]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) autokrata, monarcha, suweren
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dynastia ż
przym. dynastyczny
przysł. dynastycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr. δυνάστης (dynástēs)[4]władca
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „dynasta” w: Michał Arct, M. Arcta Słowniczek wyrazów obcych, 1899.
  2. Słownik języka polskiego, red. Mieczysław Szymczak, t. 1, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1992, ISBN 83-01-10902-5, s. 485.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „Dynasta” w: Michał Arct, M. Arcta Słownik ilustrowany języka polskiego, Wydawnictwo M. Arcta w Warszawie, Warszawa 1916.
  4. 1 2 Hasło „dynasta” w: Słownik wyrazów obcych, red. Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-11487-8.

dynasta (interlingua)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) dynasta
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
Hasło zostało zaimportowane automatycznie – wymaga uzupełnienia i weryfikacji. Kliknij na Edytuj, wypełnij puste pola i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy!
źródła:
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) rzad. dynasta[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dynastia ż
przym. dynastický
przysł. dynasticky
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Hasło „dynasta” w: Slovník súčasného slovenského jazyka A – G [Słownik współczesnego języka słowackiego A – G], gł. red. Klára Buzássyová i Alexandra Jarošová, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, Bratysława 2006, ISBN 978-80-224-0932-4.