dyletant

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

dyletant (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[dɨˈlɛtãnt], AS[dyletãnt], zjawiska fonetyczne: nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) człowiek zajmujący się jakąś dziedziną, nie znając się na niej, bez odpowiedniego przygotowania
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W sklepie komputerowym zatrudnili jakiegoś dyletanta. Nie wie, co to switch.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) amator, laik
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dyletanctwo n, dyletantyzm m
forma żeńska dyletantka f
przym. dyletancki
przysł. dyletancko
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) niem. Dilettant[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.