dykta
dykta (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) płyta sklejona z fornirów
- (1.2) środ. typogr. szerokość pola znaku w danym kroju pisma[1]
- (1.3) środ. denaturat wypijany przez meneli
- odmiana:
- (1.1-3) [2]
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dykta dykty dopełniacz dykty dykt celownik dykcie dyktom biernik dyktę dykty narzędnik dyktą dyktami miejscownik dykcie dyktach wołacz dykto dykty
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) sklejka; gw. (Górny Śląsk) szperplata
- (1.3) dentka, dynks, błękit Paryża
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Hasło „dykta” w: Jacek Mrowczyk, Niewielki słownik typograficzny, Czysty Warsztat, 2008, ISBN 978-83-89945-20-4, s. 56.
- 1 2
Hasło „dykta” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
