dykcja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dykcja (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈdɨkʦ̑ʲja], AS[dykcʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) sposób wymawiania wyrazów i zdań
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) wymowa
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. dictio → ‘wymowa, sposób mówienia’[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło dykcja w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.