dydek

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dydek (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) reg. pozn. pierś kobiety, rzad. zwierzęcia[1]
(1.2) pot. pieniądz[2]
odmiana:
przykłady:
(1.1) płacze, jak się go przewija, tak mu dobrze, a poza tym ssie dydka mamy[3]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dyduszek[1]
czas. dydać[1], dydkać[1]
związki frazeologiczne:
stoi panna w sklepie, dydki sobie klepie[1]
etymologia:
(1.2) niem.[2]
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: pierś
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: pieniądz
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Antoni Danysz, Odrębności słownikarskie kulturalnego języka polskiego w Wielkopolsce w stosunku do kulturalnego języka w Galicyi, „Język Polski” nr 8–10, s. 247.
  2. 2,0 2,1 Małgorzata Stefaniak, „Absztyfikant założył ancug”, czyli o niemieckich zapożyczeniach we współczesnej polszczyźnie potocznej, w: Język, Komunikacja, Informacja nr 6/2011, red. I. Koutny, P. Nowak, s. 220.
  3. Z Internetu.