dychotomiczny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dychotomiczny (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) dwojaki, dwuczęściowy, dwudzielny
(1.2) podzielony na dwie przeciwstawne części
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) przest. dichotomiczny
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dychotomia ż, dychotomiczność ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. dychotomia < gr. διχοτομία (dichotomía) < gr. διχῆ + τομή < gr. τέμνω (témnō) < praindoeur. *tema-
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: