dwupłciowość

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dwupłciowość (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, który jest dwupłciowy, który łączy w sobie cechy dwu płci
odmiana:
przykłady:
(1.1) Dowiodła ona, że osobowość o cechach charakterystycznych tylko dla jednej płci ogranicza potencjał danej osoby, androginia natomiast, inaczej dwupłciowość, czyli posiadanie cech zarównomęskich", jak ikobiecych", pozwala realizować wiele rozmaitych zadań[1].
(1.1) Należałoby sądzić, że nauka o walce złego z dobrym nie była rozwinięta w nauce sławiańskiej, a dwupłciowość bóstw i płodzącej natury wcale w religijną naukę nie wchodziła[2].
składnia:
kolokacje:
(1.1) dwupłciowość roślin / bóstwa
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. dwupłciowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Kultura i społeczeństwo, nr 52, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 2008, s. 186.
  2. Joachim Lelewel, Cześć bałwochwalcza Sławian i Polski, 1857, s. 37.