dwudziestodziewięciolatka

dwudziestodziewięciolatka (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌdvud͡ʑɛstɔd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatka], AS: [dvuʒ́estoʒ́evʹi ̯ė̃ńćolatka], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• nazal.• asynch. ę • akc. pob.• i → j  ^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta mająca dwadzieścia dziewięć lat

(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca dwadzieścia dziewięć lat

rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) D., B. lp od dwudziestodziewięciolatek

odmiana:

(1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	dwudziestodziewięciolatka	dwudziestodziewięciolatki
dopełniacz	dwudziestodziewięciolatki	dwudziestodziewięciolatek
celownik	dwudziestodziewięciolatce	dwudziestodziewięciolatkom
biernik	dwudziestodziewięciolatkę	dwudziestodziewięciolatki
narzędnik	dwudziestodziewięciolatką	dwudziestodziewięciolatkami
miejscownik	dwudziestodziewięciolatce	dwudziestodziewięciolatkach
wołacz	dwudziestodziewięciolatko	dwudziestodziewięciolatki

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. dwudziestodziewięcioletni

rzecz. dwudziestodziewięciolatek m

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: dwudziestodziewięciolatek

• esperanto: (1.1) dudeknaŭjarulino
• niemiecki: (1.1) Neunundzwanzigjährige ż

źródła: