dusić się ze śmiechu

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dusić się ze śmiechu (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

fraza czasownikowa niedokonana

(1.1) śmiać się bardzo gwałtownie
odmiana:
(1.1) zob. dusić się, „ze śmiechu” nieodm.
przykłady:
(1.1) Podczas występów klauna, Barbórka dusiła się ze śmiechu.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) boki zrywać, zrywać boki ze śmiechu, zanosić się od śmiechu, zrywać boki od śmiechu, zanosić się śmiechem, skręcać się ze śmiechu, umierać ze śmiechu, konać ze śmiechu, zdychać ze śmiechu, pękać ze śmiechu, śmiać się do rozpuku, pokładać się ze śmiechu, tarzać się ze śmiechu, sikać ze śmiechu
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks: Polski - Związki frazeologiczne
tłumaczenia:
źródła: