dumhet

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dumhet (język norweski (bokmål))[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) głupota
odmiana:
(1.1) dumhet, dumheten, dumheter, dumhetene
przykłady:
(1.1) Menneskelig dumhet kjenner ingen grenser.Głupota ludzka nie ma granic.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) dårskap, enfold, stupiditet, tåpelighet
antonimy:
(1.1) fornuft, klokskap, visdom
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. dumme seg
przym. dum
rzecz. dumrian
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

dumhet (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) głupota, głupstwo[1][2]
odmiana:
(1.1) en dumhet, dumheten, dumheter, dumheterna
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. dum
czas. dumma sig
rzecz. dumbom w
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Lexin, Språkrådets lexikon, Institutet för språk och folkminnen
  2. Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, s. 101, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, 1998, ISBN 83-01-12412-1.