duga

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: dugga

duga (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈduɡa], AS[duga]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) drewniany, łukowaty przedmiot służący do przymocowania rzemieni przy chomącie do dyszli zaprzęgu[1]
odmiana:
(1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) duha
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło duga w: SJP.pl.

duga (język chorwacki)[edytuj]

duga (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) tęcza
odmiana:
(1.1) lp duga, duge, dugi, dugu, dugom, dugi, dugo; lm duge, duga, dugama, duge, dugama, dugama, duge
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

duga (slovio)[edytuj]

duga (1.1)
zapisy w ortografiach alternatywnych:
дуга
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) tęcza
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

duga (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) nadawać się[1]
odmiana:
(1.1) att duga, duger, dög/dugde[2], dugt[2], dug!
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: czasowniki nieregularne w języku szwedzkim
źródła:
  1. Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, s. 101, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, 1998, ISBN 83-01-12412-1.
  2. 2,0 2,1 Lexin, Språkrådets lexikon, Institutet för språk och folkminnen