dudziarz

dudziarz (język polski)

dudziarz (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈdud͡ʑaʃ], AS: [duʒ́aš], zjawiska fonetyczne: zmięk.• wygł. ^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) muz. muzykant grający na dudach

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	dudziarz	dudziarze
dopełniacz	dudziarza	dudziarzy
celownik	dudziarzowi	dudziarzom
biernik	dudziarza	dudziarzy
narzędnik	dudziarzem	dudziarzami
miejscownik	dudziarzu	dudziarzach
wołacz	dudziarzu	dudziarze

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) daw. duda, przest. dudarz, żart. dławiduda

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) muzykant, muzyk

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. dudy nmos, dudarz mos, duda ż

przym. dudziarski, dudowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) piper, bagpiper
• czeski: (1.1) dudák m
• francuski: (1.1) cornemuseur m
• hiszpański: (1.1) gaitero m
• niderlandzki: (1.1) doedelzakspeler m
• niemiecki: (1.1) Dudelsackpfeifer m, Dudelsackspieler m
• ukraiński: (1.1) дудар m
• włoski: (1.1) cornamusiere m

źródła: