duchy

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

duchy (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈduxɨ], AS[duχy]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) gw. (Górny Śląsk) zapusty[1]

rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) M., B. i W. lm od: duch
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Ostatki w: Anna Piotrowicz, Słownictwo i frazeologia życia towarzyskiego w polskiej leksykografii XX wieku, s. 270, Poznań, Wydawnictwo Naukowe UAM, 2004, ISBN 83-232-1378-X.

duchy (język angielski)[edytuj]

wymowa:
IPA/ˈdʌtʃi/, (niektóre wersje wymowy) IPA/ˈdjuːʃi/
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) księstwo
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: