dovolení

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dovolení (język czeski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) pozwolenie, zezwolenie
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. dovolit, dovolit se, dovolit si, dovolovat, dovolovat se, dovolovat si
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: