dorodny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dorodny (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) wyróżniający się pięknym, zdrowym wyglądem[1][2], urodziwy, przystojny i postawny[1]
(1.2) o roślinach, owocach: zdrowy i dojrzały
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.2) W ogrodzie rosło kilka dorodnych fig.
składnia:
kolokacje:
(1.1) dorodny mężczyzna • dorodna dziewoja
(1.2) dorodne owoce • dorodne jabłko
synonimy:
antonimy:
(1.1) drobny, mizerny
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dorodność ż
przysł. dorodnie
związki frazeologiczne:
przysłowia: Gromniczna pogodna, będzie jesień dorodnaRok Nowy pogodny, zbiór będzie dorodny
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło dorobny w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło dorodny w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.