dorożka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dorożka (język polski)[edytuj]

dorożka (1.1)
dorożka (1.1)
wymowa:
IPA[dɔˈrɔʃka], AS[doroška], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) lekki, rekreacyjny pojazd konny, często wynajmowany na przejażdżki
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Obszarpane dorożki, zaprzągnięte w chude konie, wlokły się leniwie; tramwaje huczały przebiegając; po trotuarach snuli się pospiesznie, gorączkowo ludzie, jak długa, ruchoma wstęga. (W. Reymont: Komediantka)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dorożkarz m, dorożkarstwo n
przym. dorożkarski
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Droschke z ros.[1]
uwagi:
por. powóz • bryczka • berlinka • faeton
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 52, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15588-9.