dopieroż

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dopieroż (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

partykuła

(1.1) przest. a wówczas, a potem[1]
(1.2) przest. no to, a więc[1]
(1.3) przest. cóż dopiero, tym bardziej[1]
(1.4) przest. …wzmacniająca: w funkcji wykrzyknika, wyraz zdumienia, zaskoczenia itp.[1]
odmiana:
(1.1-4) nieodm.
przykłady:
(1.1) Dopieroż wieczorem, kiedy wróciliśmy do schroniska, zjedliśmy obiad.
(1.2) I to ładne i to jeszcze ładniejsze, nie wiadomo co kupić i nie wiadomo co wybrać. Dopieroż narady między sobą, pytania[2]
(1.3) Zamilkłem. Trudno mówić, a dopieroż mruczyć. • Więc milczę.[3]
(1.4) Dopieroż się zrobił hałas i tumult przy drzwiach, tamci gniotą, ci pchają, owi krzyczą i grożą (…)[4]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.4) ależ
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło dopieroż w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Klemens Junosza, Panowie bracia w: Wybór pism w X tomach, t. 3.
  3. Ignacy Krasicki, Żona modna w: Satyry. Część Pierwsza.
  4. Zygmunt Kaczkowski, Swaty na Rusi w: Ostatni z Nieczujów.