dojebać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dojebać (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[dɔˈjɛbaʨ̑], AS[doi ̯ebać] wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)

(1.1) wulg. uderzyć, przywalić
(1.2) wulg. przen. kazać zrobić komuś coś ciężkiego, zrzucić na kogoś jakiś trud, obowiązek
(1.3) wulg. dodać

czasownik zwrotny dokonany dojebać się (ndk. brak)

(2.1) wulg. przyczepić się, czepić się kogoś
odmiana:
(1.1-3) [1]
przykłady:
(1.1) Gruby ostro dojebał temu frajerowi z osiedla.
(1.2) Ale mi dojebali roboty.
(1.3) Czego te chuje dojebały do tego kebaba?
(2.1) Ciągle tylko mnie krytykujesz! Odpuść już! Coś się tak dojebał?!
składnia:
kolokacje:
synonimy:
dopierdalać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. jebanie n, jebanko n, jebadełko n, jebaniec m, pojeb m, dojebanie n, jebak mzw/mos
czas. jebać, pojebać
przym. jebany, pojebany
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Zygmunt Saloni, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego na płycie CD, Warszawa, 2012, ISBN 978-83-927277-2-9.