doić

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

doić (język polski)[edytuj]

wymowa:
?/i, IPA[ˈdɔjiʨ̑], AS[doi ̯ić], zjawiska fonetyczne: epenteza i ̯ 
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. wydoić)

(1.1) zootechn. pozyskiwać mleko, wyciskając je z wymion krowy lub innego zwierzęcia hodowlanego
(1.2) pot. łapczywie pić[1]
(1.3) pot. wykorzystywać kogoś finansowo
(1.4) przen. gwara przestępcza palić (papierosy, fajkę)[2]
odmiana:
(1.1-4) koniugacja VIa
przykłady:
(1.1) W scenie podoju jeden pachołek doi krowę, drugi przytrzymuje rwącego się do niej cielaka (…)[3]
(1.3) Wyrodny syn całe życie doił swoich rodziców.
składnia:
(1.1) doić + B. • nie doić + D.
kolokacje:
(1.1) doić krowę / kozę / kobyłę / owcę
synonimy:
(1.2) pot. dudlić
(1.3) wyzyskiwać, pasożytować
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) wyciskać
(1.2) pić
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dojenie n, wydojenie n, udojenie n, dojarz m, dojarka ż, dojka ż, dojność ż, udój m, doiwo n, dój m, dojnica ż, doicielka ż
czas. wydoić dk., udoić dk.
przym. dojny, udojowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) prasł. *dojiti → 'dawać ssać, karmić mlekiem z piersi lub wymienia'[4]
(1.4) kalka z jid.[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło doić w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. 2,0 2,1 Agnieszka Małocha, Żydowskie zapożyczenia leksykalne w socjolekcie przestępczym w: Język a kultura, t. 10, Języki subkultur pod red. Janusza Anusiewicza i Bogdana Sicińskiego, Wrocław 1994, s. 137.
  3. Ferdynand Goetel, Egipt, s. 87
  4. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło doić w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.