docile

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

docile (język angielski)[edytuj]

wymowa:
bryt. (RP) IPA: /ˈdəʊ.sail/ lub /ˈdɒ.saɪl/, SAMPA: /'d@UsaIl/
amer. IPA: /ˈdɑː.səl/ lub /ˈdɑː.saɪl/
wymowa amerykańska ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) potulny, łagodny, posłuszny, uległy
(1.2) pojętny
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. docility
przysł. docilely
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

docile (język francuski)[edytuj]

wymowa:
IPA[dɔ.sil] wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) uległy, posłuszny, zdyscyplinowany
odmiana:
(1.1) lp docile m f; lm dociles m f
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) indocile
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. docilité f
przysł. docilement
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

docile (interlingua)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) uległy, posłuszny, zdyscyplinowany
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: