dochować

dochować (język polski)

wymowa:

IPA: [dɔˈxɔvat͡ɕ], AS: [doχovać] ^ⓘ

podział przy przenoszeniu wyrazu: do•cho•wać

znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. dochowywać)

(1.1) wychować do pewnego czasu

odmiana:

(1.1) koniugacja I

 

forma		liczba pojedyncza			liczba mnoga
		1. os.	2. os.	3. os.	1. os.	2. os.	3. os.
bezokolicznik		dochować
czas przyszły prosty		dochowam	dochowasz	dochowa	dochowamy	dochowacie	dochowają
czas przeszły	m	dochowałem	dochowałeś	dochował	dochowaliśmy	dochowaliście	dochowali
	ż	dochowałam	dochowałaś	dochowała	dochowałyśmy	dochowałyście	dochowały
	n	dochowałom	dochowałoś	dochowało
tryb rozkazujący		niech dochowam	dochowaj	niech dochowa	dochowajmy	dochowajcie	niech dochowają
pozostałe formy czas zaprzeszły m dochowałem był dochowałeś był dochował był dochowaliśmy byli dochowaliście byli dochowali byli ż dochowałam była dochowałaś była dochowała była dochowałyśmy były dochowałyście były dochowały były n dochowałom było dochowałoś było dochowało było forma bezosobowa czasu przeszłego dochowano tryb przypuszczający m dochowałbym, byłbym dochował dochowałbyś, byłbyś dochował dochowałby, byłby dochował dochowalibyśmy, bylibyśmy dochowali dochowalibyście, bylibyście dochowali dochowaliby, byliby dochowali ż dochowałabym, byłabym dochowała dochowałabyś, byłabyś dochowała dochowałaby, byłaby dochowała dochowałybyśmy, byłybyśmy dochowały dochowałybyście, byłybyście dochowały dochowałyby, byłyby dochowały n dochowałobym, byłobym dochowało dochowałobyś, byłobyś dochowało dochowałoby, byłoby dochowało imiesłów przymiotnikowy przeszły m dochowany, niedochowany dochowani, niedochowani ż dochowana, niedochowana dochowane, niedochowane n dochowane, niedochowane imiesłów przysłówkowy uprzedni dochowawszy rzeczownik odczasownikowy dochowanie, niedochowanie

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. chować

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. do- + chować

nie mylić z kasz. dochòwac

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) keep

źródła: