dobroczynek

dobroczynek (język polski)

dobroczynek (1.1) szklarniowy

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ogrod. arachn. Phytoseiulus, roztocze żywiące się innymi roztoczami, stosowane jako środek zwalczania szkodników

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	dobroczynek	dobroczynki
dopełniacz	dobroczynka	dobroczynków
celownik	dobroczynkowi	dobroczynkom
biernik	dobroczynka	dobroczynki
narzędnik	dobroczynkiem	dobroczynkami
miejscownik	dobroczynku	dobroczynkach
wołacz	dobroczynku	dobroczynki

przykłady:

(1.1) Naturalnym wrogiem przędziorka jest dobroczynek szklarniowy.

składnia:

kolokacje:

(1.1) dobroczynek szklarniowy • dobroczynek kalifornijski • dobroczynek gruszkowy

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. dobroczynność ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. dobro + czynić

uwagi:

tłumaczenia:

źródła: