dobranoc

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

dobranoc (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[dɔˈbrãnɔʦ̑], AS[dobrãnoc], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

wykrzyknik

(1.1) pożegnanie używane wieczorem, kiedy chcemy komuś życzyć dobrej, spokojnej nocy
odmiana:
(1.1) nieodm.
przykłady:
(1.1) Idziesz już spać? Zatem dobranoc, śpij dobrze!
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) dobrej nocy
antonimy:
(1.1) dzień dobry
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dobranocka f
przym. dobranockowy
związki frazeologiczne:
tam, gdzie diabeł mówi dobranoc
etymologia:
(1.1) pol. dobra + noc (zmiana sposobu akcentowania)[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Renata Grzegorczykowa, Zarys słowotwórstwa polskiego. Słowotwórstwo opisowe, wyd. III poprawione, Warszawa 1979, s. 20.