Przejdź do zawartości

diuk

Przejrzana
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

diuk (język polski)

[edytuj]
wymowa:
ⓘ
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hist. najwyższy tytuł arystokratyczny we Francji, książę[1]; zob. też diuk w Wikipedii
(1.2) najwyższy tytuł szlachecki w Wielkiej Brytanii[2]
odmiana:
(1.1-2)
 
przypadekliczba pojedynczaliczba mnoga
mianownikdiukdiucy / diukowie[3]
dopełniaczdiukadiuków
celownikdiukowidiukom
biernikdiukadiuków
narzędnikdiukiemdiukami
miejscownikdiukudiukach
wołaczdiukudiucy / diukowie[3]
depr. M. i W. lm: (te) diuki
przykłady:
(1.1) Korona diuka, jeśli dobrze pamiętam heraldykę, nie ma żadnych gałek[4].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.2) ang. duke < (1.1) franc. duc < łac. dux[5]
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.2) duke
  • francuski: (1.1) duc m
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „diuk” w: Encyklopedia PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. ↑ Andrzej Markowski, Radosław Pawelec, Wielki słownik wyrazów obcych i trudnych, Langenscheidt, Warszawa 2007, ISBN 978-83-7476-242-7.
  3. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „diuk” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  4. ↑ Terry Pratchett, Piąty elefant.
  5. ↑ https://sjp.pwn.pl/slownik-etymologiczny/diuk;2238388
Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=diuk&oldid=8627930”