dismantle

From Wikisłownik
Jump to navigation Jump to search

dismantle (język angielski)[edit]

pronunciation:
bryt. IPA[dɪsˈmæntəɫ]
definitions:

czasownik

(1.1) demontować, rozmontowywać
(1.2) wojsk. rozbrajać (fortecę, statek, miasto)
inflection:
examples:
syntax:
collocations:
synonyms:
antonyms:
hypernyms:
hyponyms:
holonyms:
meronyms:
related terms:
rzecz. dismantlement
idioms:
etymology:
notes:
sources: