disconcert

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

disconcert (język angielski)[edytuj]

wymowa:
bryt. (RP) IPA/ˌdɪskənˈsɜːt/, SAMPA/%dIsk@n"s3:t/
amer. (GA) IPA/ˌdɪskənˈsɝt/, SAMPA/%dIsk@n"s3`t/
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) peszyć, wprawiać kogoś w zakłopotanie
(1.2) wyprowadzać z równowagi; zdenerwować, denerwować, zaburzać
(1.3) udaremniać
odmiana:
(1.1-3) disconcert, disconcerted, disconcerted, disconcertes, disconcerting
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) confuse, embarrass, abash, chagrin, confound, discomfit, discomfort, discountenance, faze, mortify
(1.2) disturb, frustrate, disarrange
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. discorder
ims. disconcerted
przysł. disconcertingly, disconcertedly
przym. disconcerted
związki frazeologiczne:
etymologia:
średniofranc. desconcerter < średniofranc. des- + concerter
uwagi:
źródła: