dialektyczny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dialektyczny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌdʲjalɛkˈtɨʧ̑nɨ], AS[dʹi ̯alektyčny], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob.i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) filoz. związany z dialektyką, zgodny z zasadami dialektyki
(1.2) przest. charakterystyczny dla dialektu, związany z dialektem
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) - Cóż za brak myślenia dialektycznego, właśnie przez brak rodzi się nadmiar[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) prawa dialektyczne • materializm dialektyczny
synonimy:
(1.2) dialektalny, gwarowy
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dialektyk mos, dialektyka ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Manuela Gretkowska, Kabaret metafizyczny, 1994, Narodowy Korpus Języka Polskiego.