derywacja

derywacja (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌdɛrɨˈvat͡sʲja], AS: [deryvacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob. ^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jęz. tworzenie nowych wyrazów przez dodanie lub usunięcie przedrostków i przyrostków; zob. też derywacja (językoznawstwo) w Wikipedii

(1.2) jęz. rozwinięcie zdania

(1.3) lotn. kąt znoszenia samolotu; zob. też kąt znoszenia w Wikipedii

(1.4) wojsk. kąt znoszenia pocisku

(1.5) socjol. pozalogiczne uzasadnienie ludzkiego działania; zob. też derywacja (socjologia) w Wikipedii

odmiana:

(1.1-5)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	derywacja
dopełniacz	derywacji
celownik	derywacji
biernik	derywację
narzędnik	derywacją
miejscownik	derywacji
wołacz	derywacjo

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) afiksacja

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. derywat m

przym. derywacyjny

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. derivatio (odwrócenie kierunku wody) < łac. derivare (odprowadzać wodę)

uwagi:

tłumaczenia:

• białoruski: (1.1) дэрывацыя ż; (1.4) дэрывацыя ż
• niemiecki: (1.1) Derivation ż

źródła: