denuncjowanie

denuncjowanie (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌdɛ̃nũnt͡sʲjɔˈvãɲɛ], AS: [dẽnũncʹi ̯ovãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -ni…• akc. pob. ^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) potajemne donoszenie władzom o popełnieniu przez kogoś wykroczenia

odmiana:

(1.1) blm;

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	denuncjowanie
dopełniacz	denuncjowania
celownik	denuncjowaniu
biernik	denuncjowanie
narzędnik	denuncjowaniem
miejscownik	denuncjowaniu
wołacz	denuncjowanie

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. denuncjacja ż, denuncjator m, denuncjatorka ż, zadenuncjowanie n

czas. denuncjować ndk., zadenuncjować dk.

przym. denuncjacyjny

związki frazeologiczne:

etymologia:

rzecz. odczas. od denuncjować

uwagi:

tłumaczenia:

• rosyjski: (1.1) доносительство n
• węgierski: (1.1) denunciálás

źródła: