demoniczność

demoniczność (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co demoniczne

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	demoniczność	demoniczności
dopełniacz	demoniczności	demoniczności
celownik	demoniczności	demonicznościom
biernik	demoniczność	demoniczności
narzędnik	demonicznością	demonicznościami
miejscownik	demoniczności	demonicznościach
wołacz	demoniczności	demoniczności

przykłady:

składnia:

(1.1) demoniczność + D.

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) cecha

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. demon m, demonizowanie n, demonizacja ż

czas. demonizować

przym. demoniczny

przysł. demonicznie

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. demoniczny + -ość

uwagi:

tłumaczenia:

• białoruski: (1.1) дэманізм m
• słowacki: (1.1) démonickosť ż
• słoweński: (1.1) demoničnost ż

źródła: