demencja

demencja (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) med. utrata zdolności umysłowych organizmu spowodowana chorobą lub starzeniem się

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	demencja	demencje
dopełniacz	demencji	demencji / przest. demencyj
celownik	demencji	demencjom
biernik	demencję	demencje
narzędnik	demencją	demencjami
miejscownik	demencji	demencjach
wołacz	demencjo	demencje

przykłady:

(1.1) Sąd Najwyższy uznał, że generał cierpi na demencję starczą i w związku z tym nie może być sądzony.

(1.1) Większość trójpierścieniowych leków antydepresyjnych ma silne działanie antycholinergiczne, dlatego ich ordynowanie ludziom starszym cierpiącym także z powodu demencji okazuje się mało użyteczne, a wręcz szkodliwe [...]

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) otępienie

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. dementis → głupi, obłąkany

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) dementia
• bułgarski: (1.1) деменция ż
• duński: (1.1) demens w
• norweski (bokmål): (1.1) demens m
• norweski (nynorsk): (1.1) demens m
• szwedzki: (1.1) demens w

źródła: