delator

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

delator (język polski)[edytuj]

wymowa:
[uwaga 1] IPA[dɛˈlatɔr], AS[delator]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. ktoś, kto denuncjuje, donosi; zdrajca[1]
(1.2) daw. gw. więz. osoba okradziona na ulicy[2]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Rozumiem, rozumiem! – zakrzyknął pan Zagłoba. – On to musiał Bohuna na złość puścić. Ale to kryminał taka sprawa i gardłem pachnie. Pierwszy będę delatorem![3]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) denuncjator, denuncjant, donosiciel, oskarżyciel
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. delatorstwo n
przym. delatorski
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac.
uwagi:
  1. jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
tłumaczenia:
źródła:
  1. Halina Rybicka, Losy wyrazów w języku polskim, PWN, Warszawa 1976, s. 16.
  2. Słowniczek gwary więziennej, „Język Polski” nr 10/1913, s. 297.
  3. H. Sienkiewicz, Ogniem i mieczem.

delator (język angielski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) lit. donosiciel
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

delator (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
IPA[dela'tor]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) donosiciel
(1.2) oskarżyciel

przymiotnik

(2.1) donoszący, denuncjujący
odmiana:
lp delator m, delatora ż; lm delatores m, delatoras ż
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
delatador
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. delatable
czas. delatar
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. delātor, delatōris
uwagi:
źródła: