deklamowanie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

deklamowanie (język polski)[edytuj]

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od deklamować
odmiana:
(1.1) blm,
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) niedeklamowanie
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. deklamacja ż, deklamacyjność ż, deklamator m, deklamatorka ż, deklamatorstwo n, deklamatoryka ż, wydeklamowanie n
czas. deklamować ndk., zadeklamować dk.
przym. deklamacyjny, deklamatorski
przysł. deklamatorsko
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. deklamować + -anie
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: