dał Pan Bóg zęby, da i chleb

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dał Pan Bóg zęby, da i chleb (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈdaw ˈpãn‿buɡ ˈzɛ̃mbɨ ˈda i‿ˈxlɛp], AS[dau̯ pãn‿bug zmby da i‿χlep], zjawiska fonetyczne: wygł.nazal.asynch. ę zestr. akc.
znaczenia:

przysłowie polskie

(1.1) Bóg, który stworzył człowieka, nie opuści go w potrzebie
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) Bóg nie opuści, kto się nań spuści
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: