dać spokój

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dać spokój (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

fraza czasownikowa

(1.1) zaprzestać, odpuścić; przerwać jakieś działanie
odmiana:
przykłady:
(1.1) Nic panuNic ci nie jest? Artur macha niedbale ręką. A, daj spokój. Drobnostka. Siadaj, siadaj, wybacz postękiwania[1].
(1.1) Dajcie mi spokój ścierwa jedne! Pozwólcie mi wstać! Chcecie, żebym kolana połamał? Co za dranie! Dajcie mi już spokój, jak Boga kocham! To nie żadne żarty![2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. dawać spokój ndk.
związki frazeologiczne:
dać święty spokój
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne
tłumaczenia:
źródła:
  1. Patryk Fijałkowski, Śnieg widmo, str. 6.
  2. Rudyard Kipling, Stalky i spółka.