dźgnąć

dźgnąć (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. dźgać)

(1.1) zadać cios kłujący; wbić ostro zakończone narzędzie

(1.2) przen. gwałtownie zaboleć; przeszyć bólem lub uczuciem

czasownik zwrotny dokonany dźgnąć się (ndk. dźgać się)

(2.1) dźgać jeden drugiego

odmiana:

przykłady:

(1.1) Awanturnik dźgnął go nożem w ramię.

(1.2) Zazdrość dźgnęła ją jak igła.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. dźgnięcie n

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• bułgarski: (1.1) намушкам
• czeski: (1.1) bodnout
• słowacki: (1.1) bodnúť
• słoweński: (1.1) zbosti

źródła: