dłużyca
dłużyca (język polski)
[edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) leśn. długi pień ściętego drzewa z obciętymi gałęziami i wierzchołkiem, mający długość m.in. 9 m w przypadku drzew iglastych i 6 m w przypadku drzew liściastych[1]; zob. też dłużyca w Wikipedii
- (1.2) gw. szoferska ciężarówka z długą skrzynią ładunkową[2]
- (1.3) gw. szoferska naczepa Jelcza[2]
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dłużyca dłużyce dopełniacz dłużycy dłużyc celownik dłużycy dłużycom biernik dłużycę dłużyce narzędnik dłużycą dłużycami miejscownik dłużycy dłużycach wołacz dłużyco dłużyce
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
- 1 2 Stanisław Kania, Słownik argotyzmów, Wiedza Powszechna, Warszawa 1995, ISBN 83-214-0993-8, s. 68.
