dębina

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dębina (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dębowy las
(1.2) dębowe drewno
(1.3) dębowe gałęzie
(1.4) bot. lud. dąb[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dąb m, dąbrowa m, Dębiński mos, dębik mrz
przym. dębowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. dąb + -ina[2]
uwagi:
tłumaczenia:
(1.4) zobacz listę tłumaczeń w haśle: dąb
źródła:
  1. Łukasz Łuczaj, Dziko rosnące rośliny jadalne użytkowane w Polsce od połowy XIX w. do czasów współczesnych, „Etnobiologia polska”, vol. 1/2011, s. 92.
  2. Stanisław Szober, Gramatyka języka polskiego, PWN, Warszawa 1968, s. 121.