dąć

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: dacdaćđạc

dąć (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[dɔ̃ɲʨ̑], AS[dõńć], zjawiska fonetyczne: nazal.asynch. ą 
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) wiać z dużą siłą

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

(2.1) dmuchając w instrument muzyczny, wydobywać z niego dźwięki
odmiana:
(1.1) koniugacja Xc
(2.1) koniugacja Xc
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) wiatr dmie w żagle
(2.1) dąć w trąbkęinstrument dęty
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dęcie n
przym. dęty
przysł. dęto
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
Niepoprawne są formy „(ja) dmię” i „(oni) dmią[1].
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Witold Doroszewski, Warszawa, Polskie Wydawnictwo Naukowe, 1980, ISBN 83-01-03811-X.