Przejdź do zawartości

czyściec

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

czyściec (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ˈt͡ʃɨɕt͡ɕɛt͡s], AS: [čyśćec], zjawiska fonetyczne: zmięk. ⓘ
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) rel. w niektórych wyznaniach: stan lub miejsce, gdzie po śmierci niektóre dusze odbywają pokutę przed wejściem do nieba; zob. też czyściec w Wikipedii
(1.2) książk. przen. stan dotkliwych przykrości, cierpień, męczarni[1]
(1.3) gw. (Bukowina) bot. piołun[2]
odmiana:
(1.1-3) blm,
 
przypadekliczba pojedyncza
mianownikczyściec
dopełniaczczyśćca
celownikczyśćcowi
biernikczyściec
narzędnikczyśćcem
miejscownikczyśćcu
wołaczczyśćcu
przykłady:
(1.1) Nasza babcia modli się za wszystkie dusze cierpiące w czyśćcu.
składnia:
kolokacje:
(1.1) pokutować / przebywać / być / … w czyśćcu • trafić / iść / … do czyśćca
synonimy:
(1.1) purgatorium
(1.2) koszmar
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
(1.1) zaświaty
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. czyściciel m, czyszczacz mos/mrz
czas. czyścić ndk.
przym. czyśćcowy, czystościowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) czes. čistec < kalka z łac. purgatorium[3]
uwagi:
tłumaczenia:
(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: piołun
źródła:
  1. ↑ publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Hasło „czyściec” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
  2. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „czyściec” w: Zbigniew Greń, Helena Krasowska, Słownik górali polskich na Bukowinie, Instytut Slawistyki PAN, Warszawa 2008, s. 59.
  3. ↑ Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 29.
Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=czyściec&oldid=8782419”