czyścić

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

czyścić (język polski)[edytuj]

marynarze czyszczą (1.1) pokład
ptak czyści (1.1) pióra
wymowa:
IPA[ˈʧ̑ɨɕʨ̑iʨ̑], ASyśćić], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik niedokonany

(1.1) powodować, że coś jest czyste, usuwając brud, zanieczyszczenia
(1.2) zbierać na wymioty
(1.3) daw. kastrować
odmiana:
(1.1) koniugacja VIa
przykłady:
(1.1) Tekla przy pomocy Jewdokii szorowała sprzęt kuchenny, garnki, rondle; czyściła samowary, "prymusy" i układała wszystko starannie w workach z grubego płótna[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) oczyszczać, myć, uporządkowywać, pucować, odświeżać
(1.3) trzebić
antonimy:
(1.1) brudzić
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. czystość ż, czyściec m, czyszczenie n, czyściciel m, czyścicielka ż, czystka ż, czyszczacz m, wyczystka ż, czyścik mrz, czyścioch mos, czyściocha ż, czyścioszek mos, czyścioszka ż, oczyszczenie n, wyczyszczenie n
czas. oczyszczać, oczyścić, wyczyścić, przeczyścić
przym. czysty, wyczystny, czystościowy, czyśćcowy
przysł. czysto
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jan Brzechwa, Gdy owoc dojrzewa, 1958, Narodowy Korpus Języka Polskiego.