czeski

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

czeski (język polski)[edytuj]

flaga czeska (1.1)
Český jazyk je západoslo­vanský jazyk, nejbližší slo­venštině, poté polštině a lu­žické srbštině. Patří mezi slovanské jazyky, do rodiny jazyků indoevropských. Če­ština se vyvinula ze zápa­dních nářečí praslovanštiny na konci 10. století.
czeski (2.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈʧ̑ɛsʲci], ASesʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Czechami (z Republikę Czeską), charakterystyczny dla Czech lub Czechów
(1.2) związany z Czechami (z krainą Czechy), charakterystyczny dla Czech lub Czechów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) język urzędowy Republiki Czeskiej; zob. też język czeski w Wikipedii
odmiana:
(1.1-2)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Wypiłem z kolegami oryginalne czeskie piwo.
(2.1) Uczę się czeskiego od kilku lat.
składnia:
kolokacje:
(1.1) Republika Czeska • czesko-słowackiczecho-słowackiCzeski Cieszyn
(1.2) czeski łaciaty pies • Czeskie Średniogórze • czesko-morawskiLas Czeski • młodoczeskinaparstniczka czeska • nowoczeskipołudniowoczeskipółnocnoczeskistaroczeskiśrodkowoczeskiwschodnioczeskizachodnioczeski
synonimy:
(2.1) czeszczyzna
antonimy:
hiperonimy:
(2.1) zachodniosłowiański
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Czechy nmos, Czech mos, Czeszka ż, czeszczyzna ż, czechizm mrz, czeskość ż, czeszki nmos, czeszka ż
przym. antyczeski, proczeski
związki frazeologiczne:
czeski filmczeski błąd
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: